فرا رسیدن سالروز تولدت را در گوش قاصدک های عشق و زندگی زمزمه خواهم کرد تا برف زمستانی از شوق حضورت بهار را لمس کند آغاز بودنت مبارک

پستچی : ♦️حالش خیلی عجیب بود فهمیدم با بقیه فرق میکنهگفت : یه سوال دارم که خیلی جوابش برام مهمهگفتم :چشم، اگه جوابشو بدونم، خوشحال میشم بتونم کمکتون کنمگفت: دارم میمیرمگفتم: یعنی چی؟گفت: یعنی دارم میمیرم دیگهگفتم: دکتر دیگه ای، خارج از کشور؟گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاری نمیشه کرد.گفتم: خدا کریمه، انشالله که بهت سلامتی میده با تعجب نگاه کرد و گفت: یعنی اگه من بمیرم، خدا کریم نیست؟فهمیدم آدم فهمیده ایه و نمیشه گول مالید سرشگفتم: راست میگی، حالا سوالت چیه؟گفت: من از وقتی فهمیدم دارم میمیرم خیلی ناراحت شدماز خونه بیرون نمیومدم، کارم شده ب

خوشبختي يعني:
قلبي رو نشكني.
دلي رو نرنجوني.
آبرويي رو نريزي.
ديگرون از تو آسيب نبينن.

وقتی که میگه تنهات نمیزاره خطر داره،خطر داره وقتی میگه از تنهایــــــى بیزاره باور کن، خطر داره خطر كردم، طبق معمول خطر كردم خودمو در به در کردم دچار دردسر کردم،هدر کردم، خطر کردم پر دردم، نمیتونم که برگردم با این نوشته ها سر کردم.. خطر داره باور کن، خطر داره. .

«چتر خیس» دستم تو دست یارهقلبم چه بیقرارهبهبه بهبه چی میشه امشببارون اگر بباره چه شاعرانهیه چتر خیس و دریا کنارو پرسههای عاشقانهزل میزنم به چشمای مستتسر روی شونت میذارم بیبهانهمیخوامت خانوممبا عشقت آرومممیخوامت خانوممبا عشقت آروم آروم آروممدستم تو دست یارهقلبم چه بیقرارهبهبه بهبه چی میشه امشببارون اگر بباره چه شاعرانهیه چتر خیس و دریا کنارو پرسههای عاشقانهزل میزنم به چشمای مستتسر روی شونت میذارم بیبهانهمیخوامت خانومم با عشقت آرومممیخوامت خانمم با عشقت آروم آروم آرومم

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید پروانه در آتش شد و اسرار عیان دیدعارف صفت روی تو در پیر و جوان دید یعنی همه جا عکس رخ یار توان دیددیوانه منم، من که روم خانه به خانهعاقل به قوانین خرد راه تو پوید دیوانه برون از همه آئین تو جویدتا غنچهء بشکفتهء این باغ که بوید هر کس به بهانی صفت حمد تو گویدبلبل به غزل خوانی و قُمری به ترانهبیچاره بهایی که دلش زار غم توست هر چند که عاصی است ز خیل خدم توستامید وی از عاطفت دم به دم توست تقصیر “خیالی” به امید کرم توستیعنی که گنه را به از این نیست بهانه “شیخ بهایی”